دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٧ - ١/ ٢ دوست داشتن على، دوست داشتن پيامبر است

هستم كه تو دشمن او باشى.

اى على! كسى كه تو را دوست مى‌دارد، به يقين مرا دوست دارد و كسى كه تو را دشمن مى‌دارد، به يقين مرا دشمن مى‌دارد.

٥٨٩٥. پيامبر خدا ٦: من و على از يك نور آفريده شده‌ايم. پس، دوستدار من دوستدار على و دشمن من، دشمن على است.

٥٨٩٦. پيامبر خدا ٦: اى على! كسى كه گمان مى‌كند مرا دوست دارد، و [لى‌] با تو دشمنى مى‌ورزد، دروغ مى‌گويد.

٥٨٩٧. تاريخ دمشق به نقل از جابر: درْ مسجد نشسته بوديم كه پيامبر خدا بر ما وارد شد و دست على ٧ را گرفته بود. آن گاه فرمود: «مگر شما گمان نمى‌بريد كه مرا دوست مى‌داريد؟».

گفتند: چرا، اى پيامبر خدا!

فرمود: «كسى كه گمان مى‌برد مرا دوست دارد، و [لى‌] با على دشمنى مى‌ورزد، دروغ مى‌گويد».

٥٨٩٨. امام باقر ٧ به نقل از پدرانش: مردى نزد پيامبر ٦ آمد و گفت: اى پيامبر خدا! آيا هر كس «لا اله الّا اللّه» بگويد، مؤمن است؟