فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٩٤ -       دلايل خوارج بر اينكه ارتكاب معاصى كفر است     

مؤمن نباشد ناچاركافر خواهد بود زيرا خداوند سبحان «وجوه» را به دو قسم تقسيم نمود. اين استدلال نمى تواند دستاويزى براى آنها باشد زيرا خداوند سبحان در اينجا دو قسم وجوه متقابل را ذكر فرمود: وجوه مؤمنان (غير گناهكار) را و وجوه كفار را و وجوه فساق اهل نماز را ذكر نفرمود. پس مى تواند براى آنها صفت ديگرى باشد مانند آنكه چهره هايشان غبار آلود باشد و دود تاريكى آنها را نپوشانده باشد يا به رنگ زرد و هر رنگ ديگرى باشد.[١]

٨ ـ (فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ وَ بَدَّلْنَاهُمْ بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَوَاتَىْ أُكُل خَمْط وَ أَثْل وَ شَيءْ مِنْ سِدْر قَلِيل * ذَلِكَ جَزَيْنَاهُمْ بِمَا كَفَرُوا وَ هَلْ نُجَازِي إِلاَّ الْكَفُورَ).[٢]

و فاسق به طور حتم مجازات مى شود. بنابراين از كافران است.

بررسى:

مراد از كلام خداوند «هل نجازى» مطلق مجازات نيست بلكه مجازات استئصال است و آيه، داستان مردم سباء را بيان مى كند كه با عقوبت مستئصل شدند. پس مجازاتى كه قرين به استئصال باشد مخصوص كفار است; نه هر مجازاتى.

٩ ـ (إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلاَّ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ ) .[٣]