فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٨١ -       دلايل ازارقه بر مشرك بودن معاصى     

و مى فرمايد: ( بَلِ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ فِي الْعَذَابِ وَ الضَّلاَلِ الْبَعِيدِ);[١]

و مى فرمايد: (إِنَّ الَّذِينَ يُمَارُونَ فِي السَّاعَةِ لَفِي ضَلاَل بَعِيد);[٢]

و مى فرمايد: (اَلذِي جَعَلَ مَعَ اللهِ إِلَهًا آخَرَ.... وَ لَكِنْ كَانَ فِي ضَلاَل بَعِيد).[٣]

از اين آيات اين معنى به دست مى آيد كه گمراهى دور مفهومى است كه بر جاحد منطبق مى گردد چه آن جاحد مشرك باشد يا كافرِ غيرمشرك و كسى را كه مؤمن به دين خداست و هواى نفس بر او چيره گشته و مرتكب كبيره شده است، در بر نمى گيرد.

٢ ـ خداوند سبحان مى فرمايد: (وَ لاَ تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللهِ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَفِسْقٌ وَ إِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَائِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ وَ إِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ ).[٤]

آنها مى گويند: اگر از آنها در خوردن مردار تبعيت كنيد شما نيز مشرك مى شويد.