فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٩٥

و قرآن ورد زبانهايشان است و آن را مى خوانند ولى از گلوهايشان فراتر نمى رود. وقتى آنها را ديديد بكشيد زيرا كشنده آنها پاداش دارد.»

٥٠ ـ پدرم روايت كرد كه بهز و عفان برايمان روايت كردند، گفتند: حماد ـ يعنى ابن سلمه ـ برايمان روايت كرد كه سعيد بن جمهان برايم روايت كرد، گفت: با عبدالله بن ابى اوفى با خوارج مى جنگيديم، جوانى از ابن ابى اوفى به خوارج پيوسته بود. ما او را ندا داديم: اى فيروز! اين، ابن ابى اوفى است. گفت: مرد خوبى است اگر هجرت كرده بود. گفت: دشمن خدا چه مى گويد؟ گفت: مى گويد: مرد خوبى است اگر هجرت كرده بود. گفت: آيا پس از هجرتم با رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم)هجرتى است؟ بهز در حديثش مى گويد كه سه بار تكرار نمود: شنيدم پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)مى فرمود: «گوارا باد بهشت بر كسى كه با آنها بجنگد» و عفان و يونس مى گويند: «گوارا باد بهشت بر كسى كه با آنها بجنگد و يا به دست آنها كشته شود.» سه بار اين را تكرار كرد.

٥١ ـ پدرم روايت كرد كه روح بن عباده برايمان روايت كرد كه عثمان شحام برايم روايت كرد كه مسلم بن ابى بكره برايمان روايت كرد من از او سؤال كردم: آيا درباره خوارج چيزى شنيده اى؟ گفت: شنيدم پدرم ابى بكره از پيامبرخدا(صلى الله عليه وآله وسلم)روايت مى كرد: «آگاه باشيد به زودى از ميان امتم گروهى خروج مى كنند كه خيلى تند و خشن هستند و قرآن ورد زبانشان است ولى قرآن از گلوهايشان فراتر نمى رود. بهوش باشيد وقتى آنها را ديديد بكشيد و كشنده آنها پاداش دارد.»