فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٤٨ - ٢ ـ ازدواج با زنان مشرك     

«كفّار قومّ» مردان ديگر فرقه هاى اسلامى بود.

از اختلاف بين ابراهيميه و ميمونيه چنين بر مى آيد كه فروش كنيز مؤمن (خارجى) به كافر يعنى مسلمان ديگر فرقه ها جايز است.

اين بود سخنانى از خوارج كه ما به آن دست يافتيم و اكنون مسأله را از هر دو جنبه مورد بحث قرار مى دهيم:

اول: ازدواج با زن مشرك:

علماى اسلام اتفاق نظر دارند بر اينكه ازدواج با زنان مشرك حرام است. ابن رشد مى گويد:

(علما) اتفاق نظر دارند بر اينكه مسلمان نمى تواند با بت پرست ازدواج نمايد چون خداوند متعال مى فرمايد: (وَ لاَ تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوَافِرِ)[١] و در جواز ازدواج با كنيز بت پرست اختلاف نظر دارند.[٢]

شيخ طوسى در مبسوط مى گويد: قسم دوم، كسانى اند كه نه كتاب دارند و نه شبهه اى از كتاب و آنان بندگان بُتانند. ازدواج با آنها و خوردن ذبيحه آنها جايز نيست و نمى شود بر اساس دينشان از آنها جزيه قبول كرد و جز با شمشير يا قبول اسلام از طرف آنها، با آنها معامله نمى شود و در اين باره بين علما اختلافى نيست.[٣]

آنچه ذكر شد، حكم زنان مشرك بود. پس اگر زنان ساير فرقه هاى اسلامى