فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٩٤ -       سخنان اباضيه درباره جابر     

ارزش زيادى دارد و ارزش ديگر آن از آن جهت است كه حجيم ترين كتابى است كه درباره اسلام نوشته شده است.

متأسفانه اين ميراث گرانبها هنگام آتش سوزى كتابخانه بزرگ بغداد از بين رفت و هزاران اثر ارزشمند ديگرى نيز از بين رفتند. باز دردناك است كه نسخه موجود در ليبى با نابودى ميراث بزرگ اسلامى در اثر نادانى، كينه و جاه طلبى از بين رفت. بزرگتر از اين، مصيبتى نيست كه ميراث علمى، مردمى و دينى امت مسلمان از بين برود. اصلاح اوضاع كنونى اين امت در گرو قوانين مستحكمى است كه گذشته او بر آن بنيان نهاده شده است. اوضاع كنونى اين امت اصلاح نمى شود مگر به همان چيزى كه گذشته اش به آن اصلاح شده است.[١]

٨ ـ جابر نزد عبدالله بن مسعود و جابر بن عبدالله و ابوهريره و ابو سعيد خدرى تلمذ كرده است. مى گويد: جابر بن زيد همواره ام المؤمنين عايشه را ملاقات مى كرد و از او علم مى آموخت و درباره سنت پيامبر از او سؤال مى كرد. روزى درباره جماع پيامبر از او پرسيده است كه چگونه انجام مى داده است. جبين عايشه پر عرق شده است. عايشه به او مى گويد: فرزندم! سؤال كن و بعد از او مى پرسد: از كدام مردمى؟ او مى گويد: از اهل مشرق و از شهرى به نام عمان.

چون ظاهر اين سؤال از متانت به دور است صاحب تحفة الاعيان حاشيه اى بر آن نگاشته است بدين شرح: منظور آن است كه سؤال كننده از مقدمات جماع سؤال كرده است و اين نوع پرسش ناشى از حرصى بود كه او در نقل و جمع آورى سنت داشته است تا يك مسلمان بتواند در تمامى اعمالش چه كوچك و چه بزرگ به پيامبر خدا اقتدا نمايد.