فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٦٥ -       مجازات عزابى     

شمار مى آيد بايد وقتى كه جلسه تشكيل مى شود عضو جديد پايين تر از او بنشيند... رعايت ترتيب نشستنها در بين عزّابه ضرورى است. از اين رو مقام پايين حق ندارد از مقام بالاتر از خود پيشى گيرد. عزّابى هر جا كه باشد براى خود رئيس دارد و تنها رئيس در مجالس عمومى حق دارد سخن را آغاز نمايد و اداره گفتگوها و مانند آن را بر عهده گيرد. بنابراين شاگرد او يا فرد عامى ديگر بدون اذن او حق دخالت در هيچ يك از اين امور را ندارد.

مجازات عزّابى: از هر عزّابى انتظار مى رود كه الگو و اسوه درستكارى باشد. از اين رو جرمى كه براى ديگران كوچك است براى او بزرگ محسوب مى شود و او بايد از آن دورى نمايد حتى در فضائل اخلاقى و رفتار با مردم اين مسأله بايد رعايت شود و اگر خطايى از او سر زند مجلس عزّابه درباره او نظر مى دهد:

اگر خطاى او بزرگ و معصيت خدا و نزد عزّابه ناپسند باشد يا اهانت به مسجد و يا استخفاف حق و مانند آن باشد، عزّابه بنا بر اظهار شهود به تبرّى از او حكم مى كند چنانكه درباره ساير مردم اين گونه عمل مى كند و اين حكم تا وقتى كه او به صورت علنى توبه نكرده به قوت خود باقى است و پس از اين خطا هرگز به مجلس راه داده نمى شود زيرا كسى كه با تبرى از مجلس اخراج مى شود حق ندارد دوباره به آنجا باز گردد و اگر توبه كند و توبه اش واقعى باشد در زمره مسلمانان باقى مى ماند و از حقوق آنها برخوردار و به وظايف آنها مكلف مى گردد.