فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٦ - گردهمايى مهاجرين و انصار براى بيعت با على     
اين امور باعث شد كه على زعامت و خلافت مردم و تدبير امور را به دست گيرد و بيعت كنندگان نيز هدفى جز بازگرداندن امت اسلامى به وضعيت زمان پيامبر نداشتند تا به پرخورى ها و بخشش هاى بى جا پايان داده شود و پرچم عدل و داد افراشته گردد و برترى طلبى هاى كاذب كه با زور و سر نيزه بر مردم تحميل شده، ويران گردد و مظلومان و ستمديدگان از فقرِ فلاكتبار نجات يابند. يك روز پس از بيعت، على بر منبر رفت و طى خطابه اى خطوط كلى سياست را كه پرداختن به آن ناشى از پختگى و كارآيى او در امر خلافت بود، بيان كرد و براى تنظيم امور مالى درباره بخششهايى كه عثمان به خويشان و نزديكان خود كرده بود، فرمود: «به خدا سوگند حتى اگر اين مالها را مهريه زن خود قرار داده باشند و يا با آن كنيز خريده باشند، آنها را به بيت المال باز خواهم گرداند زيرا تنها در سايه عدل گشايش و رستگارى حاصل مى شود و كسى كه عدل بر او سخت باشد ظلم بر او سخت تر خواهد بود.»[١]
كلبى مى گويد: على(عليه السلام)دستور داد: هر سلاحى كه عثمان عليه مسلمانان به كار گرفته و در خانه اوست مصادره شود و شتران زكات را كه در خانه او نگاهدارى مى شود بازگردانند و شمشير و زرهش را بگيرند و دستور داد: سلاحى را كه او عليه مسلمانان به كار نگرفته و نيز مالها شخصى او را چه در خانه خودش باشد يا در جاى ديگر متعرض نشوند و فرمان داد: اموالى را كه عثمان و اطرافيانش از مسلمانان در اختيار دارند، به بيت المال بازگردانند.
وقتى اين خبر به عمروبن عاص رسيد، او در آن وقت در «ايله» سرزمين شام به سر مى برد كه با پيروزى مردم بر عثمان بدانجا پناه برده بود، به معاويه
[١] نهج البلاغه، خطبه ١٥.