فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٥٠ -       نتيجه      

آبروى خود را در نظر نگرفت و رفت از مردم زكات گدايى كرد اين زكات، به خاطر آن آبروريزى و براى بى نياز كردن او از مردم و سر پا نگهداشتن او، بر او حرام است.[١]

شكى نيست كه گدايى شرعاً حرام و در بعضى موارد مكروه است اما فتوا دادن به تحريم زكات به دليل حفظ آبروى گدا فتواى خلاف كتاب و سنت است. اگر اين، سبب تحريم مى شد حتماً از طرف پيامبر در اين مورد به خاطر فراگير بودن آن بيانى صادر مى شد.

علاوه بر آن خداوند سبحان دستور مى دهد كه به گدا چيزى داده شود و او را رد نكنند و مى فرمايد: (وَ الَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ * لِلسَّائِلِ وَ الَْمحْرُومِ)[٢] و مى فرمايد: (وَ أَمَّا السَّائِلَ فَلاَ تَنْهَرْ)[٣] و مى فرمايد:

وَ آتَي الْمَالَ عَلَى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبيوَ الْيَتَامَى وَ الْمَسَاكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ وَ السَّائِلِينَ وَ فِي الرِّقَابِ وَ أَقَامَ الصَّلَوةَ وَ آتَى الزَّكَاةَ) .[٤] آيه اطلاق دارد زكات و غيرزكات را با هم شامل مى شود اگر نگوييم كه تنها درباره زكات وارد شده است.

نتيجه:

در بحث هاى گذشته با عقايد و خصوصيات اباضيه آشنا شديد ما در آنجا امور هشتگانه اى را مورد بحث قرار داديم در اينجا مطلبى باقى مانده است كه