فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٢٦ - سياست زياد براى نابودى خوارج     

٦ ـ خازنيه   ٧ ـ شعيبيه   ٨ ـ معلوميه   ٩ ـ مجهوليه   ١٠ ـ اصحاب طاعت و منظور از آن ، طاعت خدا نيست   ١١ ـ صلتيه   ١٢ ـ اخنبسيه ١٣ـ شبيبيه
[١٤] ـ شيبـانيه ١٥ ـ معبديـه   ١٦ ـ رشيديـه   ١٧ ـ مكرميـه   ١٨ ـ حمزيه
[١٩] ـ شمراخيه   ٢٠ ـ ابراهيميه ٢١ ـ واقفيه   ٢٢ ـ اباضيه[١]

مخفى نماند: بنابر آنچه كه بغدادى ذكر كرده است تعداد فرقه هاى خوارج از بيست فرقه بيشتر مى شود و چنانچه عجارده فرقه جداگانه اى به حساب نيايد چون خود او به چندين فرقه تقسيم شده است، باز عدد آنها به ٢١ فرقه مى رسد.

بغدادى مى گويد: از «اباضيه» چند فرقه ديگر منشعب مى شود كه بزرگترين آنها دو فرقه «حفصيه» و «حارثيه» است و مى گويد: «يزيديه» از فرقه اباضيه و «ميمونيه» از فرقه «عجارده» است و هر دو فرقه از كافران افراطى و خارج از فِرَق امت هستند. اما اشعرى پانزده فرقه از خوارج را نام مى برد و سپس فرقه هاى زيادى را ذكر مى كند كه از اين پانزده فرقه منشعب مى شوند.[٢]

مقريزى در كتاب الخطط بيست و شش فرقه از آنها را نام مى برد.[٢]

شهرستانى هشت فرقه براى خوارج نام مى برد كه اسامى آنها به قرار ذيل است:

١ ـ محكّمه اولى    ٢ ـ ازارقه    ٣ ـ نجديه    ٤ ـ بيهسيه    ٥ ـ عجارده

٦ ـ ثعالبه   ٧ ـ اباضيه    ٨ ـ صفريه.[٤]

اما حق آن است كه فرقه هاى اصلى آنها اندكند. اشعرى فرقه هاى
اصلى آنها را چهار تا مى داند كه عبارتند از: ازارقه، نجديه، اباضيه و صفريه.