فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١١٤ - با آنها مانند ساير مسلمانان رفتار نمودن     
فرستاد. اينك تفصيل آن:
١ ـ امام موضعش را درباره تحكيم مشخص مى كند:
امام به تبيين موضعش درباره مسأله تحكيم پرداخت با اين بيان كه او نه خود گمراه بوده و نه قصد فريب كسى را داشته است. در بعضى از سخنانش مى فرمايد:
اى ناكسان! من شرّى را به جا نياوردم و فريبتان ندادم و كارها را بر شما مشتبه ننمودم. اين شما بوديد كه اين دو مرد را (براى تحكيم) برگزيديد ... .[١]
اين نمونه اى از سخنان امام بود كه موضعش را درباره جريان حكميّت مشخص كرده و بيان نموده است كه اين جريان، مطابق كتاب و سنت بوده است.
ما به همين مقدار بسنده مى كنيم و به موارد ديگرى از سياستهاى حكيمانه امام در برابر آنها مى پردازيم:
٢ ـ با آنها مانند ساير مسلمانان رفتار نمودن:
امام با خوارج مانند ساير مسلمانان رفتار نمود و تا وقتى كه آنها به جنگ مسلحانه عليه امام مبادرت نكردند چيزى از حقوقشان را كسر ننمود. طبرى از كثير خضرمى نقل مى كند كه او گفت: روزى على در مسجد براى مردم سخنرانى مى كرد، مردى از گوشه مسجد برخاست و گفت: لا حكم الاللّه. ديگرى برخاست همان را تكرار كرد. آنگاه تعداد زيادى يكى پس از ديگرى آن را تكرار كردند. على فرمود: الله اكبر، سخن حقى است كه از آن باطل را اراده كرده اند، اما ما سه چيز را درباره شما رعايت مى كنيم تا وقتى كه از ما محسوب مى شويد: از مساجد
[١] رضى: نهج البلاغه، خطبه ١٢٧.