شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٥٣٨ - وصف ضعيف دلى و سستى صوفى سايه پرورد مجاهده ناكرده، درد و داغ عشق ناچشيده،

المقربون. (واقعه، ١٠- ١١) نيز اشارت است به حديثى كه ذيل بيت ٣٠٤٢/ ٢ نوشته شد.

ارمغان: به معنى سوغات و ره آورد است ولى در اين بيت كنايت از غنيمت جنگى است كه از كافران به دست آمده بود و براى همين است كه صوفى آن را نمى‌پذيرد چرا كه در جنگ شركت نداشت.

تو نيز: اين سهم تو. حصه تو.

آب و تيمم: نگاه كنيد به: ذيل بيت ٩٥٨/ ٤.

گبر: كنايت از كافر اسير.

تنبيهى است غافلان را كه ايستادگى برابر حادثه‌هاى ناگوار و اختيار را از كف ندادن و خود را نباختن، ايمانى قوى و قوت نفسى عظيم مى‌خواهد و هر كس نتواند چنين دعوى كند و توضيح بيشتر در بيت‌هاى آينده است.

ب ٣٧٦٧- ٣٧٥٦ بسته دست: كنايت از ناتوان. كه به زودى مى‌توان آن را به فرمان آورد.

تل و خر پشته: استعارت از اندك خواهش‌هاى نفسانى.

كوه و عقبه‌هاى همچو كوه: استعارت از رياضت‌هاى دشوار و تكليف‌هاى سخت.