نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٥٧٨ - ذوالقرنين

آنچه از اين آيات بر مى‌آيد، آن است كه ذوالقرنين در نزد خداوند منزلتى والا داشته و از جانب خداوند به وى الهام مى‌شده است و پروردگار او را براى انتقام از سركشان و ستمگران و نجات بندگان گسيل داشته است.[١]

در منشور كورش كه در پشتيبانى از بازسازى اورشليم و رهايى اسرائيليان از اسارت صادر شده است، به اين مسئله تصريح شده و آن را فرمان پروردگار دانسته است.

در كتاب عذرا حكايت شده است: «در سال اوّل كورش پادشاه فارس تا كلام خداوند به زبان ارميا كامل شود، خداوند روح كورش، پادشاه فارس را برانگيخت تا در تمامى ممالك خود فرمانى نافذ كرد و آن را نيز مرقوم داشت و گفت كورش پادشاه‌فارس چنين‌مى‌فرمايد: يَهُوَه خداى آسمانها جميع ممالك زمين را به من داده ومرا امر كرده است كه خانه‌اى براى وى در اورشليم كه در يهودا است بنا نمايم ...».

وى در فرمان‌خود از تمامى افراد سرزمينش در اين راه كمك خواسته، مى‌گويد:

«و هركه باقى مانده باشد در هر مكانى از مكانهايى كه در آنها غريب مى‌باشد، اهل آن مكان او را به نقره و طلا و اموال و چهارپايان علاوه بر هداياى تبرّعى به جهت خانه خدا كه در اورشليم است، اعانت نماييد». حتّى وى همه اموال و اثاثيه معابد، مثل ظروف طلا و نقره و غير آن را كه به هزاران مى‌رسيد و توسط بخت النصر ضمن‌

[١] . همان گونه كه خداوند بخت النصر را براى انتقام از متكبران گستاخ فرستاد و در اين باره مى‌فرمايد:« بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ»( اسراء/ ٥).