نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٤٦ - روسفيدان و روسياهان در رستاخيز
«وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُها تَذْلِيلًا»[١] ميوههايى در دسترس همگان كه به آسانى مىتوان چيد.
«وَ نَعْمَةٍ كانُوا فِيها فاكِهِينَ»[٢] و نعمتهايى كه از آن بهره مىبرند و خوش مىگذرانند.
لذتبخشترين و خوشترين مكان گردش و تفريح آن است كه كنار جوىها و سرچشمهها باشد. چنان كه قرآن نيز مىگويد: «عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَها تَفْجِيراً»[٣] چشمهاى كه بندگان خدا از آن مىنوشند و به دلخواه خويش جارىاش مىسازند. «تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ»[٤] از زير [پاى] آنان نهرها روان خواهد بود.
آرى جلوهها و چشم اندازهايى از اين دست باب طبع همگان است؛ هركه در هر سرزمين، مشرق يا مغرب، آباد يا ويران، ديده يا ناديده آن را مىطلبد، نه تنها جانهاى رنجور و تفتيده. اينك اين كاخهاى سر به فلك كشيده و ييلاقهاى خرّم در كنار درياها و رودها در جاى جاى زمين كه متنعّمان و ناز پروردگان بدان سو آمد و شد دارند، همين دليل اشتياق همگانى همه انسانها در همه جاى زمين نقاط خوش و آب و هواست، كه تنها ويژه برخى از ملّتها و قوميّتها يا خصوص قوم عرب نيست.
روسفيدان و روسياهان در رستاخيز
خداوند مىفرمايد: «يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ. وَ أَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِي رَحْمَتِ اللَّهِ هُمْ فِيها خالِدُونَ»[٥] روزى كه جمعى روسپيد و گروهى رو سياه گردند، اما سياهرويان به ايشان گويند: آيا پس از ايمانتان كفر ورزيديد؟ پس به سزاى آن كه كفر مىورزيديد عذاب را بچشيد. و اما سپيدرويان همواره در رحمت خداوند جاويدانند.
گفتهاند: تعبيراتى از اين دست، توهين در حق رنگين پوستان است چرا كه سفيدرويى رمز رستگارى و نيك بختى و سياه رويى راز محروميّت و بدبختى قلمداد
[١] . انسان/ ١٣ و ١٤.
[٢] . دخان/ ٢٧.
[٣] . انسان/ ٦.
[٤] . يونس/ ٩.
[٥] . آل عمران/ ١٠٦- ١٠٧.