بر عهده نيم ديگر- مرد- باشد تا زن بتواند وظيفه دشوار خود را با فراغت خاطر به انجام رساند، و وظيفه نداشته باشد هم باردارى و زايمان و شيردهى و نگهدارى فرزند را برعهده گيرد و هم كار كند؛ بيدار خوابى شبانه و رنج روزانه را براى تأمين پشتيبانى خود و فرزندش باهم تحمل كند. بنابر اين عادلانه است كه به مرد ويژگى‌هايى مربوط به جسم و اعصاب و انديشه و روان ببخشد كه تكاليف خود را كه آنها هم مهم هستند، به انجام رساند. اين كار درست است «و خداى تو بر هيچ كس ستم روا نمى‌دارد»[١].

اينجاست كه زن از جمله ويژگيها به عاطفه و مهربانى و دلسوزى و واكنش و پاسخگويى سريع در برابر خواسته‌هاى كودك، مجهز شده بى آن كه نياز به آگاهى يا انديشه پيشين داشته باشد. زيرا نيازهاى اساسى به طور كلى گاه مجالى براى درنگ و تأمل و ترجيح جانب عقل نمى‌گذارند. بلكه بايد به گونه ناخواسته و قهرى برآورده شوند؛ و با انگيزه درونى و نه بيرونى، و نوعاً خوشايندتر و مطلوب‌تر آن است كه با پاسخگويى سريع و آرامش بخشى همراه باشد هرچند با دشوارى و فداكارى انجام شود. «صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ»[٢]؛ كار خداست كه هر چيرى را استوار ساخته است.

سيد قطب مى‌نويسد:

«اين ويژگيها سطحى نيستند، بلكه ريشه در بافت جسمى و سلسله اعصاب و انديشه و روان زن دارند. به تعبير دانشمندان بزرگ متخصص، اين ويژگيها ريشه در هر سلول او دارند، زيرا در نخستين سلولى كه جنين از شكافتن و تكثير آن پديد آمده ريشه داشته است.»[٣]

همچنين مرد از جمله ويژگيها به سرسختى و پايدارى و واكنش و پاسخگويى با حوصله و تأمل و درنگ و بهره‌ورى از انديشه و آگاهى پيش از هر تصميم و پاسخگويى مجهز شده، زيرا همه كاركردهاى او از آغاز حيات و مبارزه تنازع بقا يكسره نيازمند اين ويژگيهاست. مرد نيز همانند زن، اين صفات ريشه در اعماق وجود او دارند. اين ويژگيهاى ياد شده مرد را توانمندتر براى وظيفه سرپرستى و

[١] . كهف/ ٤٩.

[٢] . نمل/ ٨٨.

[٣] . في ظلال القرآن، ٥/ ٥٨- ٥٩، مجلد ٢/ ٣٥٤- ٣٥٥.