دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٧ - ٣/ ٦ پادشاهى بنى اميه و نابودى آن

٥٨١٥. امام على ٧: به خدا سوگند اى بنى اميّه، در اندكْ زمانى دنيا (قدرت) را ببينيد كه دردست ديگران و در خانه دشمنانتان است.

٥٨١٦. امام على ٧: به خدايى كه دانه را شكافت و انسان را آفريد، سوگند اى بنى اميّه، كه‌براى دنيا (قدرت)، كشته خواهيد شد و در اندكْ زمانى آن را در دست ديگران ودر خانه دشمنانتان خواهيد ديد و پس از مدّتى اندك، [ديگران نيز] خبر آن را خواهندفهميد.

٥٨١٧. امام على ٧ درباره بنى اميّه: اين قوم، تا زمانى كه اختلاف نكنند، كمر قدرت را دردست خواهند داشت و هر گاه در بين خود اختلاف پيدا كنند، قدرت از دستشان‌خارج خواهد شد و تا روز قيامت به ايشان باز نخواهد گشت.

٥٨١٨. امام على ٧: بنى اميّه را فرصتى‌[١] است كه در آن مى‌تازند و اگر در بين خود اختلاف‌ورزند، كفتارها براى غلبه بر آنان، دهان مى‌گشايند.

٥٨١٩. امام على ٧: سوگند مى‌خورم و سوگند مى‌خورم كه پس از من، بنى اميّه، چنان كه‌كسى خلط سينه را بيرون مى‌اندازد، قدرت را كنار خواهند افكند و تا زمانى كه‌شب و روز در گردش است، آن را نخواهند چشيد و از طعم آن، برخوردارنخواهند شد.

٥٨٢٠. امام على ٧: بلاى بنى اميّه پايدار خواهد ماند تا زمانى كه خداوند، جمعى را چون ابرهاى پراكنده پاييزى كه از نقاط مختلف مى‌آيند، برانگيزد كه حكومت را از روى خستگى اداره مى‌كنند و نه از اميرى فرمان مى‌برند و نه از مأمورى. وقتى چنين شد، خداوند، پادشاهى بنى اميّه را از بين خواهد برد.

٥٨٢١. امام على ٧: بنى اميّه، همچنان سوهان گم‌راهى را تيز خواهند كرد و برايشان در روى‌زمين، مهلت و نهايتى است تا آن كه در ماه حرام، خون محترمى را بر زمين مى‌ريزنند. به خدا

[١] تعبير امام ٧ در اين جا« مِرْوَد» است. سيّد رضى گفته:« مِروَد» در اين جا( بر وزن مِفْعَل از مادّه« ارواد») به معناى مهلت و فرصت‌دهى است و اين تعبير، از فصيح‌ترين و شگفت‌ترين سخن‌هاست. گويى او مهلتى را كه آنان دارند، به ميدان مسابقه تشبيه كرده كه در آن، تا نهايت مى‌روند و وقتى به پايان رسيدند، نظامشان از هم مى‌گسلد( نهج البلاغة: ذيل حكمت ٤٦٤).