آنان سودمند باشد يا زيان نداشته باشد، دست برنمى‌دارند و كمك‌خواهى شما از آنان، چون كمك خواهى برده از اربابش يا كمك خواهى يك همراه از كسى كه همراهى وى را پذيرفته است، خواهد بود.

فتنه آنان با چهره‌اى ترسناك و با ستم دوران جاهلى بر شما فرود خواهد آمد، [آن گونه‌] كه هيچ نور هدايت و نشان قابل ديدى در آن نيست. ما اهل بيت ازآن‌فتنه در امانيم و مردم را بدان نمى‌خوانيم.

آن گاه، خداوند آن فتنه را از شما دفع مى‌سازد، چنان كه [سلّاخ‌] پوست را [ازتن‌گوسفند] جدا مى‌سازد به دست كسى كه آنان را خوار مى‌كند و به اجبار [درراهى كه نمى‌خواهند] به پيش مى‌برد و جام پُر از بلا را به آنان مى‌نوشاند وعطايى جز شمشير، به آنان نمى‌بخشد و جز لباس ترس بر آنان نمى‌پوشاند.

در اين هنگام، قريش، دوست خواهد داشت دنيا و آنچه را در آن است، بدهد ويك بارْ مرا ببيند گر چه به اندازه زمان كشتن شترى باشد تا آنچه را امروزگوشه‌اى از آن را [از آنها] مى‌خواهم و نمى‌دهند، يك جا بدهند و من بپذيرم.

٥٨١٣. امام على ٧ در سخنرانى‌اش: ... تا آن جا كه خيال‌انديش مى‌پندارد كه دنيا شتر زانوبسته (در اختيار) بنى‌اميّه است تا شيرش را به مردم بخورانند و يا چشمه‌اى زلال است تا مردم را به‌آبشخورِ آن ببرند. هرگز از گُرده اين امّت، تازيانه و شمشيرشان برداشته نمى‌شود. آن‌كه چنين مى‌پندارد، دروغ مى‌پندارد؛ بلكه بهره آنان از لذّت زندگى، جرعه‌اى است كه آن را لَختى مى‌چشند و بعد، يك‌باره بيرون مى‌افكنند.

٥٨١٤. امام على ٧ در يادكرد بنى اميّه: اهل باطلِ دنيا، بر اهل حق، پيروز مى‌گردند و زمين‌از تجاوز، ستم و بدعت، انباشته مى‌شود تا آن كه خداوند عز و جل جبروت آنان را برزمين مى‌زند و پايه‌هايشان را مى‌شكند و ميخ‌هاى آن را مى‌كشد.

بدانيد كه شما آن روزگار را خواهيد ديد! قومى را يارى كنيد كه صاحب‌پرچم‌هاى بدر و حُنين‌اند. آنان را پناه دهيد و دشمنان آنان را بر ضدّ آنان‌يارى نكنيد؛ چرا كه بلا زودتر به سراغتان خواهد آمد و بدبختى به شما خواهد رسيد.