دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٥ - ٣/ ٢ شهادت امام رضا در خراسان

جايى را كه على ٧ ما را پياده كرده و زمينى را كه از آن خاك برداشته بود، شناختم و سخنى را كه گفته بود [، به ياد آوردم‌]. از ادامه دادن راه، ناخشنود گشتم و با اسبم جلوم آمدم تا نزديك حسين ٧ ايستادم. بر وى سلام كردم و داستانى را كه از پدرش در اين مكان شنيده بودم، به وى گفتم.

حسين ٧ فرمود: «با مايى، يا بر ما؟».

گفتم: اى فرزند پيامبر خدا! نه با تو و نه بر تو. من خانواده و بچّه‌هايم را رها كرده‌ام و بر آنان از ابن زياد، بيم دارم.

حسين ٧ فرمود: «فرار كن تا كشته شدن ما را نبينى. سوگند به آن كه جان محمّد ٦ به دست اوست، امروزْ هر كه كشته شدن ما را ببيند و به ما كمك نكند، وارد جهنّم مى‌شود».

من فرار كردم تا جايى كه محلّ كشته شدن آنان از نظرم مخفى گشت.

٥٧٩٢. امام على ٧: كاخ‌هايى را مى‌بينم كه در اطراف قبر حسين، بنا شده است و كجاوه‌هايى را مى‌بينم كه از كوفه به سوى قبر حسين در حركت‌اند و شب و روز نمى‌گذرد، مگر آن كه از هر سو به طرف قبر او در حركت خواهند بود، و اين به هنگام پايان يافتن پادشاهى بنى مروان خواهد بود.

ر. ك: ج ٥ ص ٥١٩ (گريستن امام، هنگام رسيدن به كربلا).

٣/ ٢

شهادت امام رضا در خراسان‌

٥٧٩٣. امام على ٧: در سرزمين خراسان، يكى از فرزندان من به ستم با سَم، كشته خواهد شد. نام او نام من و نام پدرش نام فرزند عمران، موسى ٧ است. بدانيد كه هر