دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٩٣ - ٧/ ٣ ١ پيشگويى امام درباره دشنام گفتن به او و بيزارى جستن از وى

بخواند و بنويسد و آن گاه براى او از خاندان وى، وزيرى نويسنده و امين برگزيد وحى بر محمّد ٦ فرود مى‌آمد و من، آن را مى‌نوشتم. او نمى‌دانست كه من چه مى‌نويسم، و بين من و بين خدا، هيچ كس از بندگانش نبود».

همه حاضران گفتند: راست گفتى، اى امير مؤمنان!

ابو جعفر گفته است كه: چنين روايت شده است كه معاويه، صد هزار درهم به سمرة بن جندب بخشيد تا وى روايت كند كه آيه: «و از ميان مردم، كسى است كه سخنش در زندگى اين دنيا، تو را خوش آيد و خدا را بر آنچه در دل دارد، گواه مى‌گيرد، و حالْ آن كه او سخت‌ترينِ دشمنان است و چون برگردد [يا رياستى يابد]، كوشش مى‌كند كه در زمين، فساد نمايد و كشت و نسل را نابود سازد؛ و خداوند، تباهكارى را دوست ندارد»، درباره على بن ابى طالب ٧ و آيه: «و از ميان مردم، كسى است كه جان خود را براى طلب خشنودى خدا مى‌فروشد»، درباره ابن ملجم، نازل شده است.

سمره، قبول نكرد. معاويه، دويست هزار درهم داد و او قبول نكرد. معاويه، سيصد هزار درهم داد و او قبول نكرد. آن گاه معاويه، چهارصد هزار درهم داد و وى قبول كرد و آن را روايت نمود.

ر. ك: الغدير: ج ٥ ص ٢٠٩.

٧/ ٣ گسترش دشنامگويى به او

٧/ ٣ ١ پيشگويى امام درباره دشنام گفتن به او و بيزارى جستن از وى‌

٦٢٦٣. امام على ٧ در توصيف معاويه: آگاه باشيد كه پس از من، مردى گلوگشاده و شكم‌گُنده بر شما چيره خواهد گشت؛ هر چه بيابد، مى‌خورد و هر چه نيابد،