دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤١١ - ٥/ ١١ معاوية بن حديج

٥/ ١٠ مروان بن حَكَم‌

٦٢٠١. الكامل فى التاريخ: مروان، كوتاه‌قد و سرخگون و كوتاه گردن بود. وى بارها از سوى معاويه زمامدار مدينه شد و هر گاه كه زمامدار مى‌شد، بسيار به على ٧ دشنام مى‌داد.

٦٢٠٢. البداية و النهاية درباره مروان: هنگامى كه مروان از سوى معاويه زمامدار مدينه بود، هر جمعه بر منبر، على ٧ را دشنام مى‌داد.

حسن بن على ٨ به وى فرمود: «خداوند عز و جل پدرت حَكَم را، در حالى كه تو هنوز در پشت او بودى، بر زبان پيامبرش نفرين كرد و فرمود:" خداوند، حَكَم و نسل او را لعنت كُناد!"».

٦٢٠٣. مسند أبى يعلى به نقل از ابو يحيى: نزد حسين و حسن ٨ و مروان بودم و حسين ٧ و مروان، يكديگر را دشنام مى‌دادند. حسن ٧، حسين ٧ را از اين كار، باز داشت.

آن گاه، مروان گفت: خاندان ملعون!

حسن ٧ خشمگين شد و فرمود: «گفتى خاندان ملعون؟! به خدا سوگند كه خداوندْ تو را بر زبان پيامبرش، در زمانى كه در پشت پدرت بودى، لعن كرده است!».

٥/ ١١ معاوية بن حُدَيج‌

او از صحابه پيامبر ٦ به شمار مى‌آيد. وى از دوستداران عثمان، از دشمنان امير مؤمنان و يكى از سرشناسان سپاه معاويه بود. وى در جنگ صِفّين، حضور داشت‌