دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣١ - ٢/ ٥ اشعارى درباره اين معجزه بزرگ

پيامبر ٦ فرمود: «اى مردم! اينْ على بن ابى طالب، آقاى عرب و وصىّ بزرگ است. جايگاه او نسبت به من، چون جايگاه هارون نسبت به موسى ٧ است، جز آن كه پيامبرى پس از من نيست. توبه از هيچ توبه‌كننده‌اى، جز با دوست داشتن او پذيرفته نمى‌شود. اى حسّان! درباره ما چيزى بگو».

وى چنين سرود:

٥٧٧٤. الإرشاد به نقل از سيّدِ حِمْيَرى:

خورشيد براى او برگشت، آن هنگام كه‌

وقت نماز، از دست رفته بود و مغرب، نزديك شده بود.

نورانى شد، همانند خورشيد هنگام عصر.

براى نماز عصر چنين شد و آن گاه چون ستارگان، غروب كرد.

خورشيد براى او در بابِل برگشت، بارِ ديگر

و براى هيچ كس از بندگان برنگشت،

جز براى يوشع و پس از او براى على‌

و البتّه در بازگرداندن خورشيد، اثبات موضوعى مهم [يعنى وصايت‌] است.[٢]

٥٧٧٥. المناقب، ابن شهر آشوب به نقل از قُدامه سعدى:

[١] ر. ك: ج ٩ ص ٢١٣( حسّان بن ثابت).

[٢] ر. ك: ج ٩ ص ٢٢٩( سيّد حميرى).