دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧٥ - فصل پنجم بر حذر داشتن از غلو در دوست داشتن امام على

فصل پنجم: بر حذر داشتن از غلو در دوست داشتن امام على‌

٦٠٣٨. امام على ٧: پيامبر خدا مرا فرا خواند و فرمود: «در تو نمونه‌اى از عيسى ٧ است. يهود با وى دشمنى ورزيدند، تا آن جا كه به مادرش تهمت زدند و نصارا او را دوست داشتند، تا آن جا كه وى را در جايگاهى قرار دادند كه جايش نبود».

بدانيد كه دو گروه درباره من به هلاكت مى‌افتند: دوستدارانى كه مرا به آنچه در من نيست، ستايشم مى‌كنند؛ و بدخواهانى كه دشمنىِ با من، آنان را به تهمت زدن به من وا مى‌دارد.

٦٠٣٩. پيامبر خدا ٦: اى على! ماجراى تو مانند ماجراى عيسى بن مريم است كه قومى او را دوست داشتند و در دوست داشتن او زياده‌روى كردند و در نتيجه، درباره وى به هلاكت افتادند و گروهى او را دشمن داشتند و در دشمنْ داشتنِ او زياده‌روى كردند و آنان نيز هلاك شدند. گروهى هم درباره او ميانه‌روى كردند و نجات يافتند.

٦٠٤٠. پيامبر خدا ٦: اى على! مَثَل تو در امّت من، مَثَل عيسى بن مريم است كه قوم او سه گروه شدند: گروهى مؤمنان، كه همان حواريان‌اند؛ گروهى دشمنان وى، كه يهودند؛ و گروهى كه درباره وى زياده‌روى كردند و در نتيجه از ايمان، خارج شدند.

امّت من نيز درباره تو سه گروه مى‌شوند: گروهى پيروان تو، كه مؤمنان‌اند؛