دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤٧ - ٣/ ٥ آوازه آسمانى

بر خويشان خود نمى‌ترسم و نيز به خاطر پيوند خويشاوندى، به آنان امتيازى نمى‌دهم. من، فرستاده خدا هستم و «بر دوشِ فرستاده، رسالتى جز ابلاغ دين نيست».[١]

بدانيد! اين، جبرئيل است كه از نزد پروردگارم به من خبر مى‌دهد: نيك بخت حقيقى، كسى است كه على را در دوران حيات او و پس از وفات او، دوست بدارد و بدبخت حقيقى، كسى است كه على را در دوران حيات او و پس از وفات او، دشمن بدارد».

ر. ك: ص ٣٧٥ (نگون‌بختى).

٣/ ٥ آوازه آسمانى‌

٦٠٠٧. پيامبر خدا ٦: اى على! خوشا به حال دوستداران و تأييدكنندگانت، و بدا به حال دشمنان و تكذيب‌كنندگانت!

دوستداران تو در آسمان هفتم و زمين هفتم و در ميان آن دو، شناخته شده‌اند. آنان، ديندار، باتقوا، متين و داراى روشى نيكو هستند كه براى خداوند عز و جل، فروتنى مى‌نمايند. ديدگانشان فرو افتاده است، قلب‌هايشان به ياد خداى عز و جل [از خشيت او] مى‌تپد، حقّ دوستىِ (ولايتِ) تو را به جا مى‌آورند، زبان‌هايشان به بيان برترى‌هاى تو گوياست، و چشمانشان به خاطر محبّت تو و امامان كه فرزندان تو هستند، گريان است.

آنان با انجام دادن آنچه خداوند در كتابش فرمان داده و در سنّت پيامبرش، بر آن، بُرهان‌هايى برايشان آورده است، تسليم‌اند و به آنچه اولو الأمر دستورشان دهد، عمل مى‌كنند. پيوستگانى هستند كه از هم نمى‌بُرند و دوستانى هستند كه دشمنى نمى‌ورزند.

به درستى كه فرشتگان، تا روز قيامت، بر آنان درود مى‌فرستند و دعاهايشان را آمين مى‌گويند و براى گناهكارشان طلب آمرزش مى‌كنند؛ در حضور او حاضر مى‌شوند و در نبودِ او نگران مى‌شوند تا برپايى روز قيامت.

[١] برگرفته از آيه ٩٩ سوره مائده.