دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣ - ٢/ ٣ بازگشت خورشيد در عهد پيامبر

است. مَثَل او در بين امّت، چون ذو القرنين است. او مولايم على بن ابى طالب ٧ است.

٥٧٥٧. الإرشاد: از نشانه‌هاى درخشانى كه خداوند عز و جل به دست امير مؤمنان، على بن ابى طالب، آشكار كرد و اخبار فراوان، آن را گزارش نموده و دانشورانِ تاريخ‌نگار و نويسنده آثار، آن را نقل كرده و شاعران درباره آن، شعرها سروده‌اند، دو بار بازگشت خورشيد براى وى است: يك بار در زمان حيات پيامبر ٦ و بار ديگر، پس از درگذشت ايشان.

٢/ ٣

بازگشت خورشيد در عهد پيامبر

٥٧٥٨. امام صادق ٧: پيامبر خدا نماز عصر را خواند. آن گاه، على ٧ آمد و [هنوز] نماز عصر را نخوانده بود. در اين هنگام، خداوند به پيامبرش وحى فرستاد و [پيامبر ٦‌] سرش را در دامن على ٧ گذاشت.

هنگامى پيامبر خدا از دامن على ٧ برخاست كه خورشيدْ غروب كرده بود. فرمود: «اى على! نماز عصر را نخوانده‌اى؟».

گفت: نه، اى پيامبر خدا!

پيامبر خدا فرمود: «خداوندا! على در اطاعت تو بود. خورشيد را برايش برگردان».

در اين هنگام، خورشيدْ براى على ٧ بازگشت.

٥٧٥٩. البداية و النهاية به نقل از عمرو بن ثابت: از عبد اللّه بن حسن بن حسين بن على بن‌ابى طالب : درباره حديث بازگشت خورشيد براى على بن ابى طالب ٧ پرسيدم‌كه: آيا اين حديث، از نظر شما درست است؟

به من گفت: آنچه خداوند در كتابش [درباره او] نازل فرموده، بزرگ‌تر از بازگرداندن خورشيد است.

گفتم: راست گفتى، فدايت شوم؛ ولى دوست دارم آن را از تو بشنوم.