دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١٩ - ٣/ ١٥ غلبه حق بر باطل در آخر الزمان

افتاده است؛ چرا كه بصره دو بار غرق شد: يك بار در روزگار قادر باللّه، و بارديگر در روزگار قائم بأمر اللّه، كه همه آن غرق شد و چيزى از آن، جز مسجدجامع باقى نماند و مانند نوك پرنده پيدا بود، طبق آنچه امير مؤمنان خبر داده‌بود. آب از طرف درياى فارس از سمتى كه امروزه به آن «جزيره فارس» گفته‌مى‌شود و نيز از طرف كوه معروف به «سنامْ»، بالا آمد و خانه‌ها را خراب وآنچه را در آنها بود، غرق كرد و بسيارى از مردم بصره، نابود گشتند.

گزارش‌هاى اين دو غرق شدن، در پيش مردم بصره معروف است و آنها راپشت‌به پشت، نقل مى‌كنند.

٥٨٥١. امام على ٧ در سخنانى كه از فتنه‌هاى بصره خبر داد: اى احنف! گويى آن [فتنه‌] رامى‌بينم كه با سپاهى بدون گَرد و غبار و سر و صدا و بدون حركت لگام و شيهه‌اسبان، بر اين [شهر] مى‌گذرد و با گام‌هايشان كه گويى قدم‌هاى شترمرغ‌است، زمين را در مى‌نوردند.[١]

واى بر محلّه‌هاى آباد شما و خانه‌هاى تزيين‌شده كه سايبان‌هايى چون بال‌هاى‌كركسان و ناودان‌هايى چون خرطوم فيل، در آنها تعبيه شده است، از آنانى‌كه بر كشته‌هايشان نمى‌گريند و از گم‌شده‌هايشان نمى‌پرسند!

من دنيا را با تمام جلوه‌هايش بر زمين افكنده‌ام، به اندازه خودش بدان ارج‌مى‌نهم و با ديده سزاوار آن، بِدان مى‌نگرم.

٣/ ١٥ غلبه حق بر باطل در آخر الزمان‌

٥٨٥٢. نهج البلاغة: امام على ٧ فرمود: «دنيا پس از گريزَش از ما، چون بچّه شترى كه گردمادرش مى‌چرخد، به سوى ما خواهد آمد».

[١] سيّد رضى مى‌گويد: امام ٧ با اين تعابير، به قيام« صاحب الزنج( بزرگ زنگيان)» اشاره دارد( نهج البلاغة: ذيل خطبه ١٢٨).