وَ كانُوا مُسْتَبْصِرِينَ. وَ قارُونَ وَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ لَقَدْ جاءَهُمْ مُوسى‌ بِالْبَيِّناتِ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ وَ ما كانُوا سابِقِينَ. فَكُلًّا أَخَذْنا بِذَنْبِهِ فَمِنْهُمْ مَنْ أَرْسَلْنا عَلَيْهِ حاصِباً وَ مِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ وَ مِنْهُمْ مَنْ خَسَفْنا بِهِ الْأَرْضَ وَ مِنْهُمْ مَنْ أَغْرَقْنا وَ ما كانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ».[١]

البته اين تنها فرجام كسانى است كه فرستادگان خدا را انكار كنند و به نداى توحيد پاسخ رد دهند.

٦. بازگويى الطاف حق بر پيامبران‌

بيان نعمتهاى خداوند بر بندگان برگزيده و خالص او نيز از اهداف قصص قرآنى است؛ همانند داستان سليمان، داوود، ايوب، ابراهيم، مريم، عيسى، زكريّا، يونس‌

[١] . عنكبوت/ ١٤- ٤٠:« و به راستى نوح را به سوى قومش فرستاديم، پس در ميان آنان نهصد و پنجاه سال درنگ كرد تا طوفان آنان را در حالى كه ستمكار بودند، فرا گرفت و او را با كشتى‌نشينان رهانيديم و آن را براى جهانيان عبرتى گردانيديم. و ياد كن ابراهيم را چون به قوم خود گفت: خدا را بپرستيد و از او پروا بداريد؛ اگر بدانيد اين كار براى شما بهتر است ... و پاسخ قومش جز اين نبود كه گفتند: بكشيدش يا بسوزانيدش، ولى خدا او را از آتش نجات بخشيد. آرى در اين براى مردمى كه ايمان دارند، قطعاً دلايلى است. و ياد كن لوط را هنگامى كه به قوم خود گفت: شما به كارى زشت مى‌پردازيد كه هيچ يك از مردم زمين در آن كار بر شما پيشى نگرفته است ... ما بر مردم اين شهر به سزاى فسقى كه مى‌كردند، عذابى از آسمان فروخواهيم فرستاد. و از آن شهر براى مردمى كه مى‌انديشند، نشانه‌اى روشن گذاشتيم و به سوى مردم مدين برادرشان شعيب را فرستاديم. گفت اى قوم من! خدا را بپرستيد و به روز بازپسين اميد داشته باشيد و در زمين سر به فساد برمداريد. پس او را دروغگو خواندند و زلزله آنان را فراگرفت و بامدادان در خانه‌هايشان از پاى درآمدند. و عاد و ثمود را نيز هلاك كرديم. قطعاً فرجام آنان از سراهايشان بر شما آشكار گرديده است. و شيطان كارهايشان را در نظرشان بياراست و از راه بازشان داشت با آنكه بينا بودند.

و قارون و فرعون و هامان را هم هلاك كرديم. و به راستى موسى براى آنان دلايل آشكار آورد، ولى آنها در زمين سركشى كردند و با اين همه بر ما پيشى نجستند. و هريك از ايشان را به گناهانشان گرفتار كرديم. بر برخى از آنان بادى همراه با شن فرو فرستاديم و از آنان كسانى بودند كه فرياد مرگبار فروگرفتشان و برخى از آنان را در زمين فرو برديم و بعضى را غرق كرديم و اين خدا نبود كه برايشان ستم كرد، بلكه خودشان بر خود ستم كردند».