نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٨٤ - ناهمخوانى ضمير و مرجع

«وَ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ إِذْ يَحْكُمانِ فِي الْحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فِيهِ غَنَمُ الْقَوْمِ وَ كُنَّا لِحُكْمِهِمْ شاهِدِينَ».[١]

«كَلَّا فَاذْهَبا بِآياتِنا إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ».[٢]

«إِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرابَ إِذْ دَخَلُوا عَلى‌ داوُدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قالُوا لا تَخَفْ خَصْمانِ».[٣]

«فِي أَيَّامٍ نَحِساتٍ».[٤] كه در آن براى جمع غير عاقل، صفت جمع مؤنث سالم آمده و حال آنكه جمع غير عاقل در حكم مفرد مؤنث است.

«وَ اللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ ماءٍ فَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى‌ بَطْنِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى‌ رِجْلَيْنِ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى‌ أَرْبَعٍ».[٥]

«وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلائِكَةِ فَقالَ أَنْبِئُونِي بِأَسْماءِ هؤُلاءِ ...»[٦] كه در اين آيه ضمير مؤنث به اعتبار جمع مكسّر به «الاسماء» برگشته است. سپس به همين اسم، ضمير جمع مذكر سالم و اسم اشاره جمع مذكر برگشته است!

خداوند متعال در بيشتر آيات قرآن، از فرشتگان به جمع مذكر تعبير مى‌كند:

«لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ».[٧]

«الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ‌

[١] . أنبياء/ ٧٨:« و داوود و سليمان را[ ياد كن‌] هنگامى كه درباره آن كشتزار- كه گوسفندان مردم شب هنگام در آن چريده بودند- داورى مى‌كردند و[ ما] شاهد داورى آنان بوديم».

[٢] . شعراء/ ١٥:« نه، چنين نيست؛ نشانه‌هاى ما را[ براى آنان‌] ببريد كه ما با شما شنونده‌ايم».

[٣] . ص/ ٢١ و ٢٢:« آن گاه كه از نمازخانه بالا رفتند، وقتى‌[ به طور ناگهانى‌] بر داوود درآمدند و او از آنان به هراس افتاد، گفتند: مترس![ ما] دو مدعى‌[ هستيم‌]».

[٤] . فصّلت/ ١٦:« در روزهايى شُوم».

[٥] . نور ٢٤/ ٤٥:« و خداست كه هر جنبنده‌اى را[ ابتدا] از آبى آفريد. پس پاره‌اى از آنها بر روى شكم راه مى‌روند و پاره‌اى از آنها بر روى دو پا و بعضى از آنها بر روى چهار[ پا] راه مى‌روند».

[٦] . بقره/ ٣١:« و[ خدا] همه‌[ معانى‌] نامها را به آدم آموخت؛ سپس آنها را بر فرشتگان عرضه كرد وفرمود: اگر راست مى‌گوييد، از اسامى اينها به من خبر دهيد ...».

[٧] . تحريم/ ٦:« از آنچه خدا به آنان دستور داده، سرپيچى نمى‌كنند و آنچه را كه مأمورند انجام مى‌دهند».