نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٤٨ - اشتباهات ادبى

مصر انجاميد[١] و اگر مقصود آيه قوم اسرائيل باشد، مانند آيه پيشين بر سرزمين فلسطين حمل مى‌شود.

اشتباهات ادبى‌

گفته مى‌شود كه چه دليلى بهتر از وجود اشتباهات نحوى براى بطلان قرآن وجود دارد؟ زيرا شما مسلمانان از عايشه روايت كرده‌ايد كه سه واژه در قرآن ناشى از خطاى كاتبان وحى است:

«إِنْ هذانِ لَساحِرانِ»[٢]؛ قطعاً اين دو تن ساحرند.

٢. «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ الصَّابِئُونَ»[٣]؛ كسانى كه ايمان آورده‌اند و كسانى كه يهودى و صابئى و مسيحى‌اند.

٣. «وَ الْمُقِيمِينَ الصَّلاةَ وَ الْمُؤْتُونَ الزَّكاةَ»[٤]؛ و نمازگزاران و زكات دهندگان.

و از عثمان روايت كرده‌ايد كه وقتى مصحف را پس از جمع‌آورى و توحيد مصاحف به وى دادند، گفت: در آن اشتباه نحوى مشاهده مى‌كنم، اما اشكالى ندارد؛ زيرا مردم عرب آنها را اصلاح مى‌كنند.[٥]

به تابعى بزرگ، سعيد بن جُبَير نسبت داده‌اند كه گفته است در چهار جاى قرآن غلط نحوى وجود دارد كه افزون بر سه مورد پيشين، «فَأَصَّدَّقَ وَ أَكُنْ مِنَ الصَّالِحِينَ»[٦] را نيز افزوده است.

نيز گفته‌اند: در آيه‌ «يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ عَشْراً»[٧] شايسته بود كه عدد را مؤنث مى‌آورد؛ چرا كه تقدير آن چنين است: «وعشرة أيّام».

بدين سان كسانى از مستشرقان و پيروانشان كه از علم و آگاهى لازم بى‌بهره‌اند، ادعا كرده‌اند كه در قرآن غلطهاى نحوى وجود دارد، غافل از اينكه اگر چنين بود، مخالفان اسلام از روز اوّل آن را دستمايه بدگويى درباره قرآن قرار مى‌دادند و اين در

[١] . ر. ك: دائرة معارف القرن العشرين، ٩/ ٣٠.

[٢] . طه/ ٦٣.

[٣] . مائده/ ٦٩.

[٤] . نساء/ ١٦٢.

[٥] . ر. ك: تأويل مشكل القرآن، ص ٢٥- ٢٦.

[٦] . السجستانى، المصاحف، ص ٣٣- ٣٤؛ منافقين/ ١٠.

[٧] . بقره/ ٢٣٤.