نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٩ - انسان راز آفرينش

«فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ ساجِدِينَ»[١].

٣. امانت خود را بدو سپرد:

«إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وَ أَشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ»[٢]

٤. همه اسماء را به وى آموخت:

«وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها»[٣]

٥. همه فرشتگان را به سجده بر او واداشت:

«وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا»[٤]

٦. مقام خلافت از خود را در زمين بدو بخشيد:

«إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً»[٥]

٧. هر آنچه را در آسمانها و زمين بود مسخر وى گردانيد:

«وَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً»[٦]

آن گاه به خود در اين آفرينش برتر تبريك گفت:

«ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ»[٧]

اين ويژگى‌هاى هفت گانه است كه انسان در اصل آفرينش و آغاز پيدايش بدانها مفتخر شده و بدين سان مخلوق برتر نام گرفته است. اينك به توضيحات بيشترى در اين زمينه مى‌پردازيم:

[١] . حجرات/ ٢٩. و ص/ ٧٢. و در سوره سجده نيز با تفاوتى اندك بدين صورت است:« ثُمَّ سَوَّاهُ وَ نَفَخَ فِيهِ مِنْ رُوحِهِ».

[٢] . احزاب/ ٧٢.

[٣] . بقره/ ٣١.

[٤] . بقره/ ٣٤.

[٥] . بقره/ ٣٠.

[٦] . جاثيه/ ١٣.

[٧] . مؤمنون/ ١٤.