نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٤ - توصيف خداوند در تورات

الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا يُحِيطُونَ بِشَيْ‌ءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِما شاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ لا يَؤُدُهُ حِفْظُهُما وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ»[١]

آنچه در آسمانها و زمين است، از آن اوست، كيست آن كس كه جز به اذن او در پيشگاهش شفاعت كند، آنچه در پيش روى آنان و آنچه در پشت سرشان است مى‌داند. و به چيزى از علم او جز به آنچه بخواهد احاطه نمى‌يابند. كرسى او آسمانها و زمين را در برگرفته و نگهدارى آنها بر او دشوار نيست، و اوست والاى بزرگ.

اين همه افزون بر توصيفات بلند ديگرى مى‌باشد كه قرآن آكنده از آنهاست، ولى كتابهاى ديگر اديان از آنها تهى است؛ مگر به اندازه‌اى ناچيز. اكنون آيا آن مقدار ناچيز مى‌تواند منبع و سرچشمه اين انبوه فراوان باشد؟

هريك از اين توصيفات، نشان از حقيقتى در ذات مقدس او دارد كه منشأ اين آثار و بركات شده و فيض بخش رشته وجود گرديده است، و عالمان سترگ در كتابهاى خود به تشريح و توضيح آنها پرداخته‌اند.

توصيف خداوند در تورات‌

نگاهى كوتاه به عهدين كافى است تا بر ميزان سستى توصيفات خدا در تورات دست يابيم، كه او را در حدّ بى‌ارزش‌ترين مخلوقات تنزل مى‌دهد و در ساحت قدسى والاى او دست اندازى‌هايى نامربوط دارد.

اين داستان آغاز آفرينش است كه در سفر تكوين به گونه‌اى زشت و تحريف شده آمده است. خداى آفريننده و برتر را در آنجا در رقابتى سخت با مخلوق خود و تلاشى نافرجام مى‌يابيم:

«پس خداوند خدا آدم را گرفت و او را در باغ عدن گذاشت تا كار آن بكند و آن را محافظت نمايد. و خداوند خدا آدم را فرموده گفت از همه درختان باغ بى‌ممانعت بخور؛ اما از درخت معرفت نيك و بد زنهار نخورى، زيرا روزى كه از آن خوردى هر آينه خواهى مرد.»[٢]

تورات اين سخن خداوند را دروغى مى‌داند كه آدم و حوا را بدان فريب داد تا

[١] . بقره/ ٢٥٥.

[٢] . عهد عتيق، سفر پيدايش، باب ٢ شماره ١٧.