نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٤٦ - آيا قرآن از فرهنگ زمانه تأثير يافته است

آيا قرآن از فرهنگ زمانه تأثير يافته است‌

قرآن آمد تا تأثيرگذار باشد و با عادات و رسوم فرسوده جاهلى مبارزه كند، نه آنكه تأثيرپذير باشد و در برابر عُرف حاكم- كه جز ناروايى چيز ديگرى نبود- كرنش نشان دهد!

«هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‌ وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ»[١].

اوست كه پيامبر خود را همراه با هدايت‌گرى و آيين استوار، فرستاد تا بر همه آيين‌هاى موجود برترى يابد، هرچند بدخواهان ناخشنود شوند.

هركه آموزه‌هاى والايى قرآن را بنگرد، به درستى مى‌يابد كه از هر گونه هم‌نوايى و همسازى با شيوه‌هاى فرهنگى زمان خويش به دور است، و هرگز شباهتى با آن ندارد، چه رسد كه از آن تأثير پذيرفته باشد!

ولى با اين همه، كسانى گمان برده‌اند در بسيارى از موارد نشانه‌هايى از نوعى تأثيرپذيرى از آيين‌هاى جاهلى عرب به چشم مى‌خورد كه با پيشرفت علم و تحوّل فرهنگها در عصر حاضر دمساز نيست! براى نمونه: از گزاره‌هاى قرآن درباره نعمتهاى اخروى و حور و قصور و درختان و آبهاى جارى ياد مى‌كنند، كه با در نظر گرفتن زندگى سخت و دشوار عرب آن روز، بهجت‌انگيز مى‌نمايد. و نيز با برخى باورهاى خرافى كه عرب، آن را باور داشت، و امروزه فاقد ارزش است، وفق مى‌دهد.

عمده دليل اينان، تكلّم به «لسان قوم» است، كه لازمه آن پذيرش بار محتوايى‌

[١] . اين آيه در سه سوره: توبه/ ٧٣، فتح/ ٢٨ و صفّ/ ٩، تكرار شده تا دليلى باشد كه دين بر تمامى عادات و رسوم جاهلى زمانه چيره گشته و فائق آمده و بر همه آنها خطّ بطلان كشيده است.