رومى «برقليطس»[١] است كه به همان معناى كلمه محمّد است. از توصيفاتى كه عيسى بن مريم براى رسول خدا صلى الله عليه و آله در كتاب آسمانى خود انجيل به اهل انجيل فرموده و به ثبت و نقل «يحنّس»[٢]- يكى از حواريين عيسى عليه السلام كه انجيل را در زمان عيسى عليه السلام براى مردم نوشته است‌[٣]- به ما رسيده اين عبارت است:

«هركه مرا دشمن دارد پروردگار را نيز دشمن داشته و اگر نبود كه من در ميان ايشان كارهايى كرده‌ام كه پيش از من كسى هرگز نكرده بود گناه نبود براى ايشان وليكن اكنون سرمست شده و گمان كرده‌اند غالب خواهند شد مرا و پدر مرا نيز. امّا بايد كه تمام شود كلامى كه در شريعت ايشان مكتوب است كه مرا بى‌سبب دشمن شدند. و چون «منحمّنا» را كه فرستاده خدا بسوى شماست روح القدس از جانب پروردگار؛ او كه از نزد پروردگار درآيد؛ پس او بر من شهادت خواهد داد و شما نيز، زيرا كه از دير زمان با من بوده‌ايد. اينك گفتم به شما تا شك نكنيد».[٤]

اين عبارت اخير در انجيل يوحنا نيز بدين گونه آمده: «ليكن چون تسلّى دهنده (تسليت داده شد) كه او را از جانب پدر نزد شما مى‌فرستم آيد، يعنى روح راستى كه از پدر صادر مى‌گردد او بر من شهادت خواهد داد و شما نيز شهادت خواهيد داد، زيرا كه از ابتدا با من بوده‌ايد.»[٥]

ابن اسحاق مى‌گويد: منحمنّا در زبان سريانى محمّد است و به زبان رومى، بَرَقْليطس صلى الله عليه و آله.

[١] . ظاهراً منظور از زبان رومى، يونانى است؛ زيرا راه ارتباط جهان عرب در صدر اسلام، از طريق روم‌شرقى بوده است.

[٢] . ظاهراً همان« يوحنّا» است، زيرا بشارت مزبور در انجيل يوحنّا، باب پانزدهم، شماره ٢٦ موجود است.

[٣] . ظاهر اين عبارت اين است كه انجيل پس از عهد مسيح عليه السلام نوشته شده و همين گونه نيز هست، زيرا اسقف‌ها سال ٩٦ يا ٦٥ ميلادى نزد يوحنّا گرد آمده از او خواستند كه درباره آنها از مسيح بنويسد و نام آن را انجيل نهد، مطالبى كه نويسندگان ديگر انجيلها ننوشته‌اند.( ر. ك: قصص الانبياء نجّار، صفحه ٤٠١).

[٤] . ر. ك: سيره ابن هشام، ١/ ٢٤٨؛ و روض الانف، ١/ ٢٦٤.

[٥] . باب پانزدهم، شماره ٢٦- ٢٧.