وسيله سپاهيان، و سپاه نظم نپذيرد مگر به وسيله ماليات و حقوقى كه خداوند براى ايشان مقرّر فرموده است تا بدان وسيله توانايى نبرد با دشمنان را داشته و در آرايش و نظام كار خود بدان متّكى باشند، و نياز خود را به وسيله آن برطرف سازند.

و آنگهى براى اين دو گروه [رعيت و سپاه‌] نيز سر و سامانى نخواهد بود مگر به وسيله گروه سوّم كه عبارتند از قضاة، كاركنان، و نويسندگان كه در اختلاف ميان مردم قضاوت كرده، و مالياتها را جمع آورى كرده و امور خاص و عام را ثبت و ضبط مى‌كنند. و باز همه اينان استوار نمى‌مانند مگر به وسيله بازرگانان و صنعتگرانى كه باعث جمع آورى سود و پايدارى بازاراند و كارهايى را انجام مى‌دهند كه از ديگران ساخته نيست و بعد از اينها طبقه پايين از تهيدستان و بيچارگان كه بخشش و كمك به آنها لازم است و نزد خداوند براى هر كدام از اين طبقات مردم، رفاه و گشايشى مقدر است، و هر كدام از آنها در حد خود بر حكمران حق دارند كه به كارشان سامان دهد و از طرفى حكمران قادر بر انجام اين كار نيست مگر با تلاش و كوشش و يارى طلبيدن از خداوند و آمادگى براى اجراى حق و استقامت در هر كارى، آسان يا گران! اى مالك از سپاهيانت براى خاطر خدا و پيامبر (ص)، و امام، براى خود كسى را انتخاب كن كه پندپذيرتر، پاكدل‌تر، عاقلتر و بردبارتر از همه باشد، از آن افرادى كه دير خشمگين شود و زود عذر گناه را بپذيرد، به زير دستان مهربان و به زورمندان سختگير و حريف باشد. از آن كسانى نباشد كه اظهار درشتى كند و يا از ناتوانى و سستى زمينگير شود.

و آنگهى با افرادى كه ريشه‌دار و از خانواده‌هاى شريف و خوش سابقه‌اند همدم باش! با بزرگواران، دليران، بخشندگان و جوانمردان همنشينى كن! زيرا آنها جامع بزرگوارى و در شمار مردم با احسان و حق شناسند. و بعد، به كارهاى مردم، مانند يك پدر و مادر نسبت به فرزندان رسيدگى كن و نيكيى را كه به مردم روا داشته و باعث توانمندى آنها شده‌اى، نزد خود بزرگ جلوه مده و وعده محبتى را كه به آنها داده‌اى، هر چند ناچيز باشد، كوچك مشمار، زيرا اين عمل تو باعث خيرخواهى‌