المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٣٧٩ - حكم صفت با موصوف

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

ارفع: فعل امر، حاضر.

او: عاطفه.

انصب: فعل امر، حاضر.

ان: حرف شرط.

قطعت: فعل و فاعل، فعل ماضى، مفرد، مذكّر، حاضر، فعل شرط، محلّا مجزوم است و جواب شرط به قرينه « ارفع او انصب» محذوف مى‌باشد.

مضمرا: حال است از فاعل « ارفع او انصب».

مبتدءا: مفعول است براى « مضمرا ».

او: عاطفه.

ناصبا: معطوف است به « مبتدءا ».

لن: حرف ناصب.

يظهرا: فعل مضارع منصوب، صفت براى « ناصبا ».

ترجمه‌

رفع يا نصب بده صفت را در صورتى كه آنرا از صفت بودن قطع نمودى در حالى كه مبتدا يا ناصبى كه هرگز ظاهر نمى‌شود را در نيّت مى‌گيرى.

متن: «٥١٩»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

ما: موصوله، مبتداء.

من: حرف جارّ، بيان است از « ما ».

المنعوت: مجرور به « من » ، متعلّق به « عقل ».

واو: عاطفه.

النعت: معطوف به « المنعوت ».

عقل: فعل ماضى، مجهول، صله براى « ما ».