المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٥١٣ - فصل مبحث مناداى مضاف به ياء متكلم و احكام آن و حكم مضاف به مضاف بياء متكلم

باء: حرف جرّ.

النداء: مجرور بباء، متعلّق به « يخصّ ».

لومان: مبتداء.

نومان: معطوف به « لؤمان » بحذف عاطف.

كاف: حرف جرّ.

ذا: اسم اشاره، مجرور بكاف، متعلّق به « استقرّ » خبر براى « لؤمان ».

واو: استينافيّه.

اطرّدا: فعل ماضى، مفرد، غائب، مذكّر، الفش الحاقى است.

ترجمه‌

كلمه « فل » يكى از اسمائى است كه اختصاص بنداء دارد.

لؤمان و نومان نيز همچنين از اسماء مختصّ بنداء مى‌باشد.

و مطرّد و شايع است ...

متن: «٥٩٦»

تجزيه و تركيب‌

فى: حرف جرّ.

سبّ: مجرور به « فى » ، متعلّق به اطّرد، مضاف.

الانثى: مضاف اليه.

وزن: مضاف، فاعل است براى « اطرّد ».

يا خباث: مضاف اليه.

واو: عاطفه.

الامر: مبتداء.

هكذا: متعلّق باستقرّ، خبر.

من: حرف جرّ.

الثلاثى: مجرور به « من » ، متعلّق باستقر.

ترجمه‌

در سبّ مؤنّث وزن يا خباث مطرّد و شايع مى‌باشد و امر از فعل ثلاثى نيز براين‌