المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٤٥٤ - حذف واو و شرط جواز آن
|
فاليوم قرّبت تهجونا و تشتمنا |
فما بك و الايّام من عجب |
يعنى: در امروز بحالى افتادهاى كه ما را مذمّت نموده و دشنام ميدهى پس برو پى كار خويش كه از تو و روزگار هيچ تعجّبى نمىباشد.
المباحث النحويه شرح سيوطى ؛ ج٣ ؛ ص١٤٥٤
د در « الايّام » بوده كه مجرور است تا عطف باشد بر « كاف » و معذلك همان طورى كه ملاحظه مىكنيم خافض يعنى « باء » برسر آن داخل نشده است.
حذف فاء و شرط جواز آن
مصنّف گويد:
گاهى « فاء » با آنچه بوسيله آن عطف شده حذف مىشود.
شارح گويد:
و آن در صورتى است كه از اشتباه در امان باشيم مانند آنچه در فرموده حقتعالى آمده:
فمن كان منكم مريضا او على سفر فعدّة من ايّام اخر.
( پس كسى كه از شما مريض بوده يا در سفر باشد و سپس روزهاش را افطار كند پس لازم است آن را در ايّامى ديگر بگيرد).
تقدير آن فافطر فعدّة من ايّام اخر مىباشد پس (فاء) و معطوف به آن يعنى (افطر) حذف گرديده است.
حذف واو و شرط جواز آن
مصنّف گويد:
« واو » نيز زمانى حذف مىشود و آن در وقتى است كه اشتباهى در بين نباشد:
شارح گويد:
يعنى « واو » با آنچه بوسيله آن عطف شده حذف مىگردد مشروط باينكه اشتباهى حاصل نشود مانند آنچه در فرموده حقتعالى آمده:
و جعل لكم سرابيل تقيكم الحرّ ( قرار داد خداوند براى شما جامههائى كه از گرما و سرما حفظتان كند).
تقدير آن: تقيكم الحرّ و البرد مىباشد پس « واو » و معطوف بآن يعنى « البرد » حذف گرديده است.
و گاهى عاطف به تنهائى حذف مىشود همچون فرموده رسول اكرم صلّى اللّه