المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٢٩٠ - شرط اعمال صفت مشبهه

وجب: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، حاضر، خبر براى سببيّه.

ترجمه‌

و مقدّم شدن معمول صفت مشبهه برآن جايز نيست، و واجب است معمول سببى باشد.

متن: «٤٧١»

تجزيه و تركيب‌

فاء: عاطفه.

ارفع: فعل امر حاضر.

بها: جارّ و مجرور، متعلّق به « ارفع » ، ضمير مجرورى به صفت راجع است.

واو: عاطفه.

انصب: فعل امر حاضر، معطوف به « ارفع ».

واو: عاطفه.

جرّ: امر حاضر، معطوف به « و انصب».

مع: اسم، مضاف، ظرف، متعلّق به استقرّ، حال از ضمير مجرورى در « بها ».

ال: مضاف اليه.

واو: عاطفه.

دون ال: مضاف و مضاف اليه، معطوف به « مع ال».

مصحوب ال: مضاف و مضاف اليه، مفعول براى افعال سه‌گانه (ارفع، انصب، جرّ) بنحو تنازع.

واو: عاطفه.

ما: موصوله، معطوف به « مصحوب ال».

اتّصل: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، از باب افتعال، صله و عائد براى « ما ».

ترجمه‌

بواسطه صفت مشبهه رفع و نصب و جرّ بده كلمه‌اى را كه با الف و لام همراه بوده و نيز آنچه را كه متّصل به صفت است در حالى كه صفت با الف و لام بوده يا بدون آن باشد.