المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٤٤٠ - او و معانى آن

لا تفسدوا آبالكم ايما لنا ايما لكم.

( شترانتان را فاسد نكنيد بلكه آنها را يا براى ما گذاشته و يا براى خودتان نگهدارى كنيد).

شاهد در « ايما لكم» است كه « واو » از آن حذف شده و در اصل و ايما لكم بوده.

قوله: الى آخره: مثلا: الكلمة امّا اسم و امّا فعل و امّا حرف.

در اين مثال كلمه « امّا » براى تقسيم است همان طورى كه اگر « او » بجاى آن باشد به همين معنا است.

قوله: على انّ امّا هذه: يعنى امّا دوّمى.

قوله: ايما لنا ايما لكم: در قرائت قطرب « ايما » آمده ولى در قرائت ديگران « امّا » ضبط شده است.

متن: «٥٥٤»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

اول: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، متعدّى به دو مفعول.

لكن: مفعول اوّل.

نفيا: مفعول دوّم.

او: حرف عاطف.

نهيا: معطوف به « نفيا ».

واو: حرف عاطف.

لا: مبتداء.

نداء: مفعول مقدّم براى « تلى ».

او: حرف عاطف.

امرا: معطوف است به « نداء ».

او: حرف عاطف.

اثباتا: معطوف است به نداءا.