المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٥٩٦ - تتمه كلام در نون تأكيد

مى‌كند.

متن: «٦٤٩»

تجزيه و تركيب‌

الصرف: اسم، مفرد، معرف بالف و لام، مبتداء.

تنوين: اسم، مفرد، نكره، خبر، موصوف.

اتى: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، مجهول، صفت براى « تنوين ».

مبيّنا: اسم، به صيغه اسم فاعل، مفرد، مذكّر، حال است از ضمير نائب فاعلى در « اتى ».

معنا: مفعول براى « مبيّنا » ، موصوف.

به: جارّ و مجرور، متعلّق به « يكون » ظرف لغو.

يكون: فعل مضارع، مفرد، مذكّر، غائب، از افعال ناقصه.

الاسم: اسم براى « يكون ».

امكنا: خبر براى « يكون ».

ترجمه‌

صرف عبارتست از تنوينى كه آورده مى‌شود در حالى كه معنائى را بيان مى‌كند. بواسطه آن اسم متمكّن امكن مى‌گردد.

متن: «٦٥٠»

تجزيه و تركيب‌

فاء: عاطفه.

الف: اسم، مضاف، مبتداء.

التأنيث: مضاف اليه.

مطلقا: حال است از ضمير فاعلى در « منع ».

منع: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، خبر.