المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٤٣٢ - ام متصله و حكم آن

واو: عاطفه.

باء: حرف جارّ.

معنى: مجرور بباء، متعلّق به « وفت » ، مضاف.

بل: مضاف اليه.

وفت: فعل ماضى، مفرد، مؤنّث، غائب و ضمير فاعلى به « ام » راجع است.

ان: حرف شرط.

تك: فعل شرط، مجزوم، و ضمير در آن اسمش مى‌باشد.

ممّا: جارّ و مجرور، متعلّق به « تك ».

قيّدت: فعل ماضى، مجهول و ضمير نائب فاعلى به « ام » راجع است.

به: جارّ و مجرور، متعلّق به « قيّدت ».

خلت: فعل ماضى، مفرد، مؤنّث، غائب، ضمير فاعلى در آن به « ام » راجع است، خبر براى « تك ».

ترجمه‌

ام، منقطع و بمعناى « بل » نيز مى‌آيد اگر از قيدى كه ذكر نموديم خالى باشد.

متن: «٥٥١»

تجزيه و تركيب‌

خيّر: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، از باب تفعيل.

ابح: فعل امر حاضر، معطوف به « خيّر » بحذف عاطف و همچنين است قسّم.

باو: جارّ و مجرور، متعلّق به « ابح » يا « خيّر ».

واو: عاطفه.

ابهم: فعل امر حاضر، معطوف به « خيّر ».

واو: عاطفه.

اشكك: فعل امر حاضر، معطوف به « ابهم ».

واو: عاطفه.

اضراب: مبتداء.

بها: جارّ و مجرور، متعلّق به « نمى ».