المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٣٤٦ - كيفيت استعمال اسم تفضيل

اينكه موصوفش جمع است خود به صيغه مفرد مذكّر آمده.

قوله: الى آخر ما تقدّم: يعنى الى آخر ما تقدّم من الشروط الّتى تقدّم ذكريا فى باب التعجّب.

قوله: الممتنع الصّوغ منه بعده: ضمير در « بعده » به اشدّ و ما جرى مجراه راجع است.

قوله: انا اكثر منك مالا و اعزّ نفرا: آيه (٣٤) از سوره كهف.

قوله: ليوسف و اخوه احبّ الخ: آيه (٨) از سوره يوسف.

قوله: ان كان آبائكم الخ: آيه (٢٤) از سوره توبه.

متن: «٥٠٠»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

تلو: مضاف، مبتداء.

ال: مضاف اليه.

طبق: به معناى مطابق، خبر.

واو: عاطفه.

ما: موصوله، مبتداء.

لام: حرف جرّ به معناى « الى ».

معرفة: مجرور به لام، متعلّق به « اضيف ».

اضيف: فعل ماضى، مجهول، صله و عائد براى « ما ».

ذو: مضاف، خبر.

وجهين: مضاف اليه.

عن: حرف جرّ.

ذى: مجرور به « عن » ، مضاف، متعلّق به استقرّ، حال براى « ذو وجهين».

معرفة: مضاف اليه.

ترجمه‌

و اسم تفضيلى كه الف و لام داشته باشد با موصوفش مطابق آورده مى‌شود و اسم تفضيلى كه به معرفه اضافه شده در آن از اهل معرفت دو وجه نقل شده است: