المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٤٥٦ - حذف واو و شرط جواز آن

لوهم: جارّ و مجرور، متعلّق است به « دفعا ».

اتقى: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، به صيغه مجهول صفت براى « وهم ».

ترجمه‌

واو منفرد و مختصّ است به عطف كردن عاملى كه محذوف بوده و معمولش باقى مانده است و اين عطف بخاطر دفع توهّمى است كه اجتناب از آن لازمست.

متن: «٥٦٣»

تجزيه و تركيب‌

واو: استينافيّه.

حذف: مضاف، مفعول مقدّم براى « استبح ».

متبوع: مضاف اليه، موصوف.

بدا: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، صفت براى « متبوع ».

هنا: ظرف، متعلّق به « استبح ».

استبح: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر.

واو: عاطفه.

عطفك: مضاف و مضاف اليه، و اضافه « عطف » به « كاف » از قبيل اضافه مصدر به فاعل است.

الفعل: مفعول براى « عطفك » مى‌باشد.

على: حرف جارّ.

الفعل: مجرور به « على » ، متعلّق به « عطفك ».

يصحّ: فعل مضارع، مفرد، مذكّر، غائب، خبر است براى عطفك.

ترجمه‌

و حذف متبوعى كه ظاهر و معلوم است را در اينجا جايز بدان، و عطف نمودن فعل برفعل صحيح مى‌باشد.

متن: «٥٦٤»