المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٤١٥ - صلاحيت داشتن عطف بيان براى بدل بودن مگر در دو مسئله

واو: عاطفه.

ثناء: معطوف به « ودّ ».

من: موصوله، مفعول براى « اخصص ».

صدق: صله و عائد براى « من ».

ترجمه‌

عطف نسق عبارتست از كلمه‌اى كه بدنبال حرفى واقع شده كه آنرا تابع ما قبل قرار مى‌دهد مانند اخصص بودّ و ثناء من صدق.

متن: «٥٤١»

تجزيه و تركيب‌

فاء: عاطفه بمعناى ترتيب ذكرى.

العطف: مبتداء.

مطلقا: حال است از « العطف ».

بواو: جارّ و مجرور، متعلّق باستقرّ، خبر.

ثمّ: معطوف به « واو » بحذف عاطف و همچنين ساير معطوفات بعدى.

كاف: حرف جرّ و مجرورش « قولك » است كه محذوف مى‌باشد.

فيك: جارّ و مجرور، متعلّق باستقرّ، خبر مقدّم.

صدق: مبتداء مؤخّر.

واو: عاطفه.

وفا: معطوف به « صدق ».

ترجمه‌

عطف بطور مطلق با « واو » و « ثمّ » و « فاء » و « حتّى » و « ام » و « او » صورت مى‌گيرد مانند: فيك صدق و وفاء.

متن: «٥٤٢»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.