المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٤٨١ - مبحث نداء
متن: «٥٧٧»
|
و ابن المعرّف المنادى المفردا |
على الّذى فى رفعه قد عهدا |
تجزيه و تركيب
واو: استينافيّه.
ابن: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، ضمير فاعلى مستتر است در آن باستتار وجوبى.
المعرّف: مفعول براى « ابن » ، موصوف.
المنادى: صفت براى « المعرّف ».
المفرد: صفت بعد از صفت.
على: حرف جارّ.
الّذى: اسم، موصول، مجرور به « على » ، متعلّق به « ابن ».
فى: حرف جارّ.
رفعه: مضاف و مضاف اليه و مضاف مجرور است به « فى » متعلّق به « عهد ».
قد: بمعناى تحقيق، غير عامل.
عهدا: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، مجهول، صله و عائد براى « الّذى » ، و الفش اطلاقى است.
ترجمه
اسم معرّفى كه مناداى مفرد است را مبنى برآنچه حالت رفعش بآن است بنما.
متن: «٥٧٨»
|
و انو انضمام ما بنوا قبل النّدا |
و ليجر مجرى ذى بناء جدّدا |
تجزيه و تركيب
واو: عاطفه.
انو: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، ضمير فاعلى مستتر است در آن باستتار وجوبى.
انضمام: اسم، مصدر، مضاف، مفعول براى « انو ».
ما: اسم، موصول، مضاف اليه.
بنوا: فعل ماضى، صيغه جمع، مذكّر، غائب، صله براى « ما ».