المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٥٤١ - فصل مبحث ترخيم
واو: عاطفه.
قلّ: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب.
ترخيم: اسم، مصدر، فاعل براى « قلّ » ، مضاف.
جملة: مضاف اليه.
واو: عاطفه.
ذا: اسم اشاره و مشار اليهش ترخيم جمله مىباشد، مفعول مقدّم بر « نقل ».
عمرو: مبتداء.
نقل: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب و ضمير فاعلى در آن مستتر است كه به « عمرو » راجع است، خبر براى « عمرو ».
ترجمه
و دنباله (جزء دوّم) از مركّب را به جهت ترخيم حذف كن و كم است ترخيم نمودن جمله ولى اين معنا را عمرو (سيبويه) نقل نموده است.
متن: «٦١٥»
|
و إن نويت بعد حذف ما حذف |
فالباقى استعمل بما فيه ألف |
تجزيه و تركيب
واو: استينافيّه.
ان: حرف شرط، عامل جزم.
نويت: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، حاضر، محلّا مجزوم است تا شرط براى « ان » باشد.
بعد: اسم، ظرف، متعلّق به « نويت » ، مضاف.
حذف: مضاف اليه براى « بعد ».
ما: موصوله، مفعول براى « نويت ».
حذف: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، مجهول، صله و عائد براى « ما ».
فاء: رابطه جواب.
الباقى: اسم فاعل، مفعول مقدّم براى « استعمل ».
استعمل: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر از باب استفعال.
باء: حرف جرّ.