المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١١٨٣ - اى و حكم آن

قوله: ايّهم اشدّ على الرّحمن: آيه (٦٩) از سوره مريم.

قوله: ايّما الاجلين قضيت: آيه (٢٨) از سوره قصص.

قوله: فباىّ حديث بعده يؤمنون: آيه (١٨٥) از سوره اعراف.

متن: «٤٠٨»

تجزيه و تركيب‌

واو: استيناف.

الزموا: فعل ماضى، صيغه جمع، مذكر، غائب، از باب افعال، متعدى، معلوم و ضمير جمع فاعل آن است.

اضافة: مضاف.

لدن: مضاف اليه.

فاء: عاطفه.

جرّ: فعل ماضى، صيغه مفرد، مذكر، غائب، ثلاثى مجرّد، متعدى، معلوم، و ضمير مستتر در آن فاعلش بوده كه به « لدن » برمى‌گردد.

واو: حاليّه.

نصب: مضاف، مبتداء.

غدوة: مضاف اليه.

باء: حرف جارّ.

ها: مجرور به « باء » ، متعلّق به « نصب ».

عنهم: جار و مجرور، متعلّق به « ندر ».

ندر: خبر براى « نصب ».

ترجمه‌

ادباء اضافه « لدن » را لازم قرار داده‌اند، پس اين كلمه ما بعدش را جرّ مى‌دهد و نصب دادن لفظ غدوه بوسيله آن نادرا از اهل لسان نقل شده.

متن: «٤٠٩»