المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١١٤٢ - مبحث اضافه

است.

قوله: حالكونه وصفا: ضمير در « حالكونه » به مضاف راجع است.

قوله: فعن تنكيره: ضمير در « تنكيره » به مضاف راجع است.

قوله: لا يعزل: يعنى عزل و جدا نميشود.

قوله: اضيف الى معرفة: ضمير نائب فاعلى در « اضيف » به مضاف راجع است.

قوله: و لذلك: يعنى و بخاطر عزل و جدا نشدن.

قوله: وصف به: كلمه « وصف » بصيغه مجهول بوده و ضمير در « به » به وصف مضاف به معرفه راجع است يعنى صفت آورده ميشود به سبب وصف مضاف به معرفه.

قوله: و نصب على الحال: ضمير نائب فاعلى در « نصب » به وصف مضاف بمعرفه راجع است.

قوله: ثانى عطفه: سوره حجّ آيه (٩).

قوله: و دخل عليه: ضمير مجرورى در « عليه » به وصف مضاف بمعرفه راجع است.

قوله: مروّع القلب: كلمه « مروّع » بصيغه اسم مفعول از باب تفعيل بوده و مجموعا به معناى خوش قلب و نيكدل مى‌باشد.

متن: «٣٩٠»

تجزيه و تركيب‌

واو: استيناف، غير عامل.

ذى: اسم اشاره و مشار اليهش اضافه وصف به معمولش مى‌باشد، مبنى، در محلّ رفع تا مبتداء باشد.

الاضافة: اسم معرف بالف و لام، عطف بيان براى « ذى ».

اسمها: مضاف و مضاف اليه، مبتداء ثانى.

لفظيّة: خبر است براى « اسمها » و جمله « اسمها لفظيّة» خبر است براى « ذى ».

واو: عاطف، غير عامل.

تلك: اسم اشاره و مشار اليهش اضافه غير وصف به معمولش بوده، مبنى در محلّ‌