المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦٢٨ - مبحث اسم غير منصرف

متن: «٦٧٠»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

العلم: مفعول است براى فعل مقدّر كه « امنع » مفسّر آنست.

امنع: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، ضمير مستتر در آن فاعلش مى‌باشد.

صرفه: مضاف و مضاف اليه، مفعول براى « امنع ».

ان: حرف شرط.

عدلا: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، ثلاثى مجرّد، مجهول، الفش الحاقى است، محلا مجزوم، تا شرط براى « ان » باشد و جواب آن بقرينه « امنع صرفه» محذوف است.

كفعل: جارّ و مجرور، متعلّق باستقرّ، خبر براى مبتداء محذوف و تقدير آن: ذلك كفعل التوكيد مى‌باشد، مضاف.

التوكيد: مضاف اليه.

او: عاطفه.

كثعلا: معطوف به « فعل التوكيد».

ترجمه‌

علمى كه از اصلش عدول كرده مانند وزن فُعَل كه در مقام تأكيد آورده مى‌شود يا مانند ثُعَل غير منصرف مى‌باشد.

متن: «٦٧١»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

العدل: مبتداء.

واو: عاطفه.

التعريف: معطوف به « العدل ».

مانعا: اسم، تثنيه، مضاف، خبر.