المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦٢٦ - مبحث اسم غير منصرف

قوله: كما مضى: همچون فاطمة.

قوله: كقلة: اسم است براى زنى.

قوله: العارى منها: ضمير در « منها » به تاء تأنيث راجع است.

قوله: كسعاد و عناق: هردو اسم هستند براى زن.

قوله: كجور و حمص: اوّلى بضمّ جيم و دوّمى بكسر حاء و هردو نام دو شهرى هستند.

قوله: نحو سقر و لظى: هردو نام دوزخ و جهنّم مى‌باشند.

قوله: و اجرى فيه: ضمير در « فيه » به علمى كه سه حرفى است راجع است.

قوله: المبرّد: يعنى ابو العباس المبرّد.

قوله: و الجرمى: يعنى ابو عمرو الجرمى.

قوله: و عن الزّجاج وجوبه: مرحوم ابو طالب در حاشيه فرموده است كه ضمير در « وجوبه » به صرف راجع است البتّه همانطورى كه خود ايشان تصديق كرده‌اند ارجاع ضمير به صرف برخلاف ظاهر عبارت است چه آنكه ظهور كلام در اينست كه ضمير به منع از صرف برمى‌گردد.

قوله: كابراهيم: نقل شده كه اين كلمه سريانى يا عبرى است.

قوله: كلجام: فارسى آن لگام.

قوله: كشتر: اسم قلعه‌اى مى‌باشد.

المباحث النحويه شرح سيوطى ؛ ج‌٣ ؛ ص١٦٢٦

قوله: كخضّم: نام مردى است.

قوله: شمّر: اسم اسبى است.

قوله: دئل: نام حيوان كوچكى است.

قوله: و يعلى: بروزن يحيى.

قوله: افكل: يعنى جماعت و گروه مردم و نيز به معناى رعشه و لرزه مى‌باشد.

قوله: اكلب: جمع كلب يعنى سگ.

قوله: البب: بروزن انصر و اقعد.

قوله: و خالفه المصنّف: ضمير منصوبى در « خالفه » به اخفش راجع است.

قوله: و فهم من كلامه: يعنى من كلام المصنّف.

قوله: او الغالب فيه: يعنى غالب در اسم.