المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٢٩٨ - پارهاى از وجوه اختلاف بين اسم فاعل و صفت مشبهه

الف و لام‌دار يعنى « الاب » اضافه گرديده است.

١٠- رأيت رجلا حسنا وجه الاب.

( ديدم مردى را كه روى پدرش نيكو بود).

در اين مثال صفت خالى از الف و لام بوده و معمولش يعنى « وجه » كه مرفوع است به الف و لام‌دار يعنى « الاب » اضافه شده.

١١- رأيت رجلا حسنا وجه الاب.

در اين مثال صفت خالى از الف و لام بوده و معمولش يعنى « وجه » كه منصوب است به الف و لام‌دار يعنى « الاب » اضافه شده.

ولى اين استعمال ضعيف است.

١٢- رأيت رجلا حسنا وجه الاب.

در اين مثال صفت خالى از الف و لام بوده و معمولش يعنى « وجه » كه مجرور است به الف و لام‌دار يعنى « الاب » اضافه شده.

مثال دوّم نظير:

١٣- رأيت الرجل الحسن وجهه.

( ديدم آن مرد را كه صورتش نيكو بود).

در اين مثال صفت الف و لام داشته و معمولش يعنى « وجهه » كه مرفوع است به ضمير اضافه شده.

١٤- رأيت الرجل الحسن وجهه.

در اين مثال صفت الف و لام داشته و معمولش يعنى « وجهه » كه منصوب است به ضمير اضافه شده.

١٥- رأيت الرجل الحسن وجهه.

اين مثال جايز نيست يعنى نمى‌توان معمول صفت الف و لام‌دار را كه به ضمير اضافه شده مجرور خواند و شرح آن عنقريب خواهد آمد.

١٦- رأيت رجلا حسنا وجهه.

در اين مثال صفت الف و لام نداشته و معمولش يعنى « وجهه » كه مرفوع است به ضمير اضافه شده.

١٧- رأيت رجلا حسنا وجهه.

در اين مثال صفت الف و لام نداشته و معمولش كه منصوب است به ضمير اضافه‌